Kimse kimseyi sevmiyor...

Kafam karışıyor... İsimleri bile karıştırıyorum...

Sözlerin kişilerin bile önemini kaybettiği bir dönemdeyim...
"Ne önemi var!" ağzımdan çıkan tek cümle bu ben miyim ???
Sözlerin bile anlamsız kaldığı bazı duygularda aslında kimseyi düşünmediğimi, düşündükleriminde tanıdığım kişiler olmadığını biliyorum...
Hayat kaoslarla ve çıkmazlarla dolu...
İnsanlık yetileri arasında çok şükür ki UNUTMAK var...
Hayat KET vurmalardan ibaret...

Sabaha karşı, güneş kızıllığı belli ederken hiç düşündünüz mü insanlar neden uyuyor ???
Belkide yeni güne merhaba demenin acı sonunu bastırmak içindir...
Her şeyin bir sonu olduğu gibi bu gününde sonu olacak ve belki bu gün o kişinin son günü...

Son neye göre kime göre son ???
Bir başlangıçtır her son...
Öyleyse ben hep başlıyorum her gün bitiyorum...
Yeniden, yeniden, yeniden seviyorum...
Sevgi mi???
Kimi, neden, neye göre seversin ???
Hiç sanmıyorum...
Kimse kimseyi sevmiyor...